15.10.2025

Raport z Lądka-Zdroju, 15.10.2024 23:30

Miesiąc temu o tej porze w Lądku-Zdroju było ciemno i cicho.

Nie było prądu, wody, łączności i gazu.

Świat powoli się orientował co się wydarzyło, ale chyba aż takiego zniszczenia nikt sobie nie wyobrażał.

Jak dziś, miesiąc po powodzi, wygląda Lądek-Zdrój? Jak powraca do rzeczywistości?

Na pewno jest to powrót w dwóch albo i więcej prędkościach.

Z jednej strony – woda w Lądku-Zdroju jest i jest zdatna do picia, jest prąd, gaz wraca. Łączność komórkowa jest lepsza niż przed powodzią, ale to się zaraz skończy, bo strażacy zwiną maszt tymczasowy z rynku. Dziś otwarte zostały trzy punkty, które wcześniej były kompletnie zalane i zniszczone:

Sklep AGD na rynku, Sklep Rema przy ulicy Ogrodowej i pralnia Frania w części zdrojowej, przy ul.Kościuszki.

To przykład determinacji właścicieli i niejednokrotnie zrzutek rodziny i przyjaciół.

W kontrze do tych sukcesów, choćby tuż obok Frani, przy zniszczonym moście w ciągu ul.Paderewskiego stoi

sobie najbardziej ikoniczny obiekt tej powodzi w Lądku – kamienica Kościuszki 44 – bez jednej ściany i podłogi na parterze, bez ekspertyz i pomysłu – co dalej. Za to – z kredytem na remont elewacji, który był w trakcie – woda zmyła stojące przy budynku rusztowanie.

Pomiędzy tymi dwoma skrajnymi stanami – mnóstwo stanów pośrednich – jedni już skuli posadzki, tynki i uruchomili osuszacze, inni dopiero czekają na decyzję o przyznaniu zasiłku. Jeszcze inni dostali ją już trzy tygodnie po zgłoszeniu – w skali polskiej biurokracji to w zasadzie ekspres i medal dla urzędnika.

Wciąż jednak czekają aż Mądry Pan Inżynier dokona oględzin i postanowi cokolwiek – że dom można remontować albo że trzeba wyburzać. Podejmie DECYZJĘ. Jedna jest podstawą do rozpoczęcia prac remontowych, druga do walki z ubezpieczycielem. Ale weź znajdź tu Mądrego…

Pomoc płynie. Pomoc rodaków i Urzędu Marszałkowskiego nie zawodzi. Jadą tiry z cementem, płytkami, płytami OSB, czasem z pralką, przedłużaczem lub myjką ciśnieniową.

Miasto nie ma powierzchni magazynowych, wszystko rozchodzić się musi szybko, żeby było miejsce dla następnych.

Ci szczęśliwcy, którzy mogą remontować swe nieruchomości krążą pomiędzy centrami pomocy i polują jak za PRL na to, co „rzucą”.

– „Mogli by sobie przecież kupić, dostali odszkodowanie” – zakrzykną niektórzy zatroskani obrońcy sprawiedliwości społecznej w ciepłych kapciach.

Wolne żarty. Komisja oceniająca zniszczenia powołana w bólach w zeszłym tygodniu chodzi i ocenia. Odszkodowania (słynne DO 100/200 tysięcy) nikt na oczy nie widział,

podobnie jak większości odszkodowań od ubezpieczalni. Oni mają czas. Trzeba sprawdzić, obejrzeć, broń Boże bez pośpiechu, a może ktoś oszukał?!?

Zapytacie co robią Ci, którym nie wolno wejść do domów i zacząć je remontować? Siedzą sobie w swoich pokoikach hotelowych, które na niewiadomo jak długo stały się ich domem.

Patrzą z zazdrością na tych co noszą worki z cementem. Ale oni nie mogą bo gdzie je schowają? jako poduszkę? Pod łożkiem się nie zmieści, bo tam cały dobytek życia znalazł już tam swoje miejsce.

Jeżeli mogą – złapią czasem coś cennego – jak pralkę rzucą albo płytę grzewczą…

Bo wiadomo ile jeszcze ludzie będą o nas pamiętać?

Ile czasu będą serce okazywać?

Tutaj ludzie twardzi i jednocześnie zapobiegliwie uświadomieni biedą. Jak dają pralkę dziś, to nie znaczy, że będą też dawali jutro.

Nad całością przyjmowania i rozdzielaniem pomocy humanitarnej płynącej z kraju pracują od początku wyłącznie wolontariusze z rozmaitych organizacji – lokalnych i ogólnopolskich.

Od 30 dni widzimy się na sztabach, przy akcjach, rozładowując, ładując, kminiąc jak pomagać. Ciągle w ruchu, ciągle w działaniu.

Żywią nas inni wolontariusze wkładając do kotła jedzenie, które dostali z datków lub zostało kupione za pieniądze ze zrzutek.

Jeżdżą na paliwie kupionym ze zrzutek, śpią we własnych domach, jeśli nie spłynęły, lub kątem u kogoś.

Pojawiła się petycja, by choć dla paru osób Ratusz zorganizował wynagrodzenie, bo jednak rzeczywistość skrzeczy, ale pomysł nie spotkał się z życzliwym przyjęciem. Na co to komu potrzebne?

Za to wojsko jest super! Panie i Panowie w zielonych mundurach odwalają kawał dobrej roboty. Są żołnierzami, wytyczne muszą być jasne i proste, czarne lub białe, żadnych odcieni, ale to żołnierze. Tak być musi.

Gdyby nie oni – do dzisiaj mielibyśmy hałdy szlamu na ulicy.

Osiecka śpiewała – „Pojedźmy kochanie do Lądku, zacznijmy wszystko od początku”. Niecodzienną odmianę słowa „Lądek” uznajmy na licencia poetica, rym jest rzeczą ważną.

A więc – zaczynajmy od początku!

Zobaczcie jak to brzmi w oryginale: https://www.youtube.com/watch?v=bvcMcuHEO18 (teledysk autorstwa lądeckiego kronikarza Radosław Pietraga

Orkiestro Męskie Granie – a może czas na nowy aranż?

NASZE DZIAŁANIA

Nie będziemy dziś wrzucać statystyk grzejników i osuszaczy.

Dziś krótko o naszym najnowszym pomyśle:

Rozmawiamy z darczyńcami, słyszymy, że najchętniej chcieliby oni przekazać pomoc rzeczową zweryfikowanej konkretnej osobie/rodzinie.

Od przeszło dwóch tygodni zastanawialiśmy się jak połączyć te oczekiwania z morzem potrzeb w naszej gminie, potrzeb nie do końca zdefiniowanych i rozpoznanych.

W toku dyskusji narodził się pomysł serwisu kojarzącego darczyńców z potrzebującymi. Taka trochę znana wszystkim „szlachetna paczka” tylko w dużo większym wymiarze – bo mówimy o sprzętach, remontach i innych problemach.

Jego sercem mają być (nie)ludzkie historie – Czyli z jednej strony historie zwykłe – które dotknęły każdego poszkodowanego, a z drugiej nieludzkie – dramatyczne i nadzwyczajne. W każdej historii opis osoby, zniszczeń i potrzeb.

Oddajemy do użytku: https://odbudujmyladek.pl

Zrobimy o tej stronie i akcji osobny post aby łatwiej się udostępniało, ale już dziś zapraszamy do wyszukania „swojej” rodziny.

Niezmiennie możecie nas wspierać:

Nasze zbiórka krajowa – https://zrzutka.pl/powodzianom

Nasze zbiórka zagraniczna – https://4fund.com/k5nxzs