Wojtek Kurtyka - Festiwal Górski 2017 w Lądku-Zdroju
  • pl
  • en

Zapraszamy na dwudziestą drugą edycję Festiwalu Górskiego im. Andrzeja Zawady w Lądku-Zdroju. W tym roku znów wyjątkowy program, o którego szczegółach będziemy z czasem informować.

Wojtek Kurtyka

pseud. „Voytek” (ur. 25 lipca 1947 w Skrzynce koło Kłodzka) – taternik, alpinista, himalaista, pisarz, przedsiębiorca, inżynier elektronik.

Jeden z najwybitniejszych polskich i światowych himalaistów. Pierwsze kroki stawiał od 1968 roku w Tatrach. Już w drugim sezonie przechodził skrajnie trudne drogi skałkowe i tatrzańskie. W 1970 poprowadził nową drogą na północno-wschodniej ścianie Małego Młynarza. Była to pierwsza droga w stopniu VI+ w Tatrach i została nazwana Kurtykówką. W latach 1973–1975 poprowadził kilka nowych dróg skalnych i skalno-lodowych w Alpach oraz drogi w górach Norwegii. Twórca najpopularniejszej w Polsce skali trudności dróg skalnych nazywanej skalą Kurtyki lub skalą krakowską.

Ma na swoim koncie liczne pierwsze przejścia letnie i zimowe w Tatrach, Alpach i Norwegii. Jednym z największych jego osiągnięć w alpinizmie jest trzynastodniowe pierwsze przejście zimowe północnej ściany Trollveggenu w Norwegii (1974). Od 1972 wspinał się w Hindukuszu, Karakorum i Himalajach.

Jest współtwórcą stylu alpejskiego w himalaizmie polskim i światowym – zakładającego wysokogórskie przejście o charakterze sportowym, podejmowane jako pojedyncza, ciągła próba bez zakładania obozów i lin poręczowych, wykonane po raz pierwszy w Himalajach i Hindukuszu (1972 i 1977).

Był inicjatorem kilkunastu pierwszych przejść wielkich ścian w stylu alpejskim, w tym na 6 szczytów ośmiotysięcznych. Część tych przejść uważana jest za najtrudniejsze we współczesnym himalaizmie: trawers trzech szczytów masywu Broad Peak (1984), zachodnia ściana Gaszerbruma IV (1985), wschodnia ściana iglicy skalnej Trango Tower (1988). Dwukrotnie wszedł jako pierwszy na świecie nowymi drogami w ciągu jednej doby bez przerwy na ośmiotysięczniki – południowo-zachodnimi ścianami na Czo Oju i Sziszapangmę (1990).

Jest autorem wydanego w 2013 roku, przez wyd. Góry Books „Chińskiego Maharadży”.

W 2016 otrzymał, a co może ważniejsze – zaakceptował – prestiżową nagrodę Piolet d’Or (Złoty Czekan) za całokształt dokonań w górach.

Za swój życiowy rekord uważa brak najmniejszej ofiary i jakiegokolwiek ubytku fizycznego i psychicznego, choćby zadrapania, mimo kolekcji najbardziej ryzykownych wspinaczek.

Fot: Marek Arcimowicz